Διάβασε παρακάτω, πώς μπορείς να μειώσεις τις συγκρούσεις και να βελτιώσεις την επικοινωνία με τον/τη σύντροφο σου με πρακτικούς και εφαρμόσιμους τρόπους. Έχε κάτι πολύ βασικό στο μυαλό σου, καθώς διαβάζεις: Η επικοινωνία δεν είναι μόνο για να μιλάμε, αλλά πρωτίστως για να ακούμε.
Ενεργητική ακρόαση και ενσυναίσθηση
Ενεργητική ακρόαση σημαίνει ότι ο ένας/μία σύντροφος ακούει πραγματικά αυτά που έχει να πει ο/η άλλος/η χωρίς να διακόπτει και χωρίς να προετοιμάζει στο μυαλό του/της την απάντηση, όσο η άλλη πλευρά μιλάει. Δίνει όλη του/της την προσοχή με βλεμματική επαφή, με επιβεβαιωτικές εκφράσεις (‘καταλαβαίνω τι λες”) και με ανοιχτή γλώσσα σώματος μεταφέροντας με αυτό τον τρόπο το μήνυμα “είμαι εδώ και σε ακούω”. Όταν τελειώνει αυτός/η που μιλάει, ο/η συνομιλητής/τρια επαναλαμβάνει με δικά του/της λόγια όσα άκουσε (“Αν καταλαβαίνω σωστά, αισθάνεσαι… διότι…”). Έτσι είναι αμφίδρομο το μήνυμα της προσοχής κατά τη διάρκεια του διαλόγου.
Η ενσυναίσθηση είναι η ικανότητα να κατανοούνται τα συναισθήματα και οι ανάγκες του/της συντρόφου, ακόμη κι όταν δεν εκφράζονται άμεσα με λόγια. Είναι η προσπάθεια να μπει το άτομο στη θέση του/της άλλου/άλλης. Όταν το ζευγάρι ακούει με ενσυναίσθηση μειώνεται η ένταση. Τις περισσότερες φορές οι διενέξεις ξεκινούν, επειδή καμία πλευρά δεν αισθάνεται ότι “ακούγεται”. Η ενσυναίσθηση δεν σημαίνει ότι οι δύο πλευρές πρέπει να συμφωνούν. Σημαίνει να προσπαθούν να δουν τον κόσμο μέσα από τα μάτια του/της άλλου/άλλης και έτσι να ανοίγουν δρόμο για εποικοδομητικό διάλογο.
Μιλήστε με ηρεμία – “Εγώ” μηνύματα αντί για κατηγορίες
Ο τρόπος που εκφράζονται τα παράπονα και οι διαφωνίες έχει τεράστια σημασία. Αν ξεκινήσει μια κουβέντα με την επιθετική διατύπωση “ποτέ δεν με ακούς, όταν σου μιλάω” ή “εσύ φταις που…”, το πιθανότερο είναι να έρθει μια αμυντική αντίδραση μαζί με μια επιθετική απάντηση του τύπου π.χ. “ναι είδαμε κι εσένα που κάνεις ότι θέλεις και δε με σκέφτεσαι ποτέ” ή “καλά κάνω και δε σου μιλάω, γιατί έχω βαρεθεί τη γκρίνια σου”. Για να σπάσει αυτό το μοτίβο χρειάζεται να χρησιμοποιείται η μη επικριτική γλώσσα, όπως για παράδειγμα προτάσεις που διατυπώνονται σε α΄ πρόσωπο (“εγώ-μηνύματα”) αντί για προτάσεις το β΄ πρόσωπο (“εσύ-μηνύματα”) που ακούγονται επιθετικές εξ αρχής. Στα “εγώ-μηνύματα” ο/η σύντροφος πώς νιώθει χωρίς να επιρρίπτει άμεσα ευθύνες. Παράδειγμα: “νιώθω παραμελημένος/η, όταν λείπεις πολλές ώρες και δεν μου έχει πει που βρίσκεσαι” – “εγώ-μήνυμα”. Παράδειγμα δεύτερο: “ποτέ δε σκέφτεσαι εμένα – όλο έξω είσαι μόνος σου” – “εσύ-μήνυμα”. Στο πρώτο παράδειγμα ο/η σύντροφος ακούει το συναίσθημα, ενώ στο δεύτερο εισπράτει κατηγορία. Η πιθανότητα να ακούσει πραγματικά και να μην αντιδράσει αμυντικά είναι μεγαλύτερη στο πρώτο παράδειγμα.
Η ηρεμία στο διάλογο αντανακλάται επίσης στον τόνο της φωνής. Όταν ανεβαίνει ο τόνος, δημιουργείται σαν σπίθα αυτόματα ένταση και μπορεί να υπάρξει ανάφλεξη πολύ γρήγορα. Είναι σημαντικό να μπορούν οι σύντροφοι να εντοπίσουν την ένταση που ήδη δημιουργήθηκε ή πάει να δημιουργηθεί και να παίρνουν μια μικρή απόσταση (“ας ηρεμήσουμε λίγο και το συζητάμε πιο μετά”). Σημαντικό: Είναι πολύ αποτελεσματικό, όταν το ζευγάρι μένει συνειδητά σε ένα συγκεκριμένο θέμα συζήτησης και δεν πέφτει στην παγίδα να αναμοχλεύει παλιές άλυτες υποθέσεις (“και τότε που είχες κάνει…) ανασύροντας τα “φαντάσματα από το υπόγειο”. Η συζήτηση χρειάζεται να μένει στο εδώ-και-τώρα με σεβασμό. Η ήρεμη και ειλικρινής έκφραση των συναισθημάτων χωρίς φωνές ή σαρκαστικά σχόλια δημιουργεί έδαφος για αλληλοκατανόηση και επίλυση χωρίς συγκρούσεις.
Αποφύγετε τα επικοινωνιακά δηλητήρια – κριτική, περιφρόνηση, αμυντικότητα, απόσυρση
Σύμφωνα με τον John Gottman – ψυχολόγο και ερευνητή σχέσεων (Gottman, J. M., & Silver, N. (1999). The seven principles for making marriage work) υπάρχουν τέσσερα βασικά δηλητήρια δηλ. τέσσερις τοξικές συμπεριφορές που προβλέπουν με μεγάλη ακρίβεια τη διάλυση ενός γάμου ή σχέσης. Στο μοντέλο του αναφέρεται και στα “αντίδοτα” και πώς το ζευγάρι μπορεί με πρακτικές ασκήσεις να βελτιώσει την επικοινωνία μεταξύ τους. Διάβασε παρακάτω ποια είναι τα τέσσερα επικοινωνιακά δηλητήρια και ποια τα αντίδοτά τους.
Η Κριτική
Είναι η ευθεία επίθεση στον χαρακτήρα του/της συντρόφου και όχι σε συγκεκριμένες συμπεριφορές. Π.χ. “Δε σε νοιάζει, αν ανησυχώ όταν αργείς” (επίθεση στο χαρακτήρα: είσαι αδιάφορος/η) αντί για “Ανησυχώ, όταν αργείς και δεν με ειδοποιείς” (επικρίνεται η συμπεριφορά).
- Αντίδοτο: Διατύπωση παραπόνων χωρίς επίθεση: “Νιώθω… όταν… και θα ήθελα…”.
Η Περιφρόνηση
Εκφράζεται μέσα από υποτίμηση, ειρωνεία, σαρκασμό, κοροϊδία, αποδοκιμασία. Π.χ. “Είσαι ανίκανος να καταλάβεις τις ανάγκες μου” ή “Το μόνο που ξέρεις να κάνεις είναι να κοιτάς την πάρτη σου και τίποτα άλλο”. Με την περιφρόνηση δηλώνεται απαξίωση. Κάτι που πληγώνει πάρα πολύ τους συντρόφους.
- Αντίδοτο: καλλιέργεια ευγνωμοσύνης, σεβασμού, εκτίμησης.
Η Αμυντικότητα
Είναι η στάση του “δεν φταίω εγώ”, η οποία μπλοκάρει εντελώς την επικοινωνία, καθώς συνοδεύεται από αντεπιθέσεις και θυματοποίηση. Π.χ. “Και τι φταίω εγώ που φεύγω από το σπίτι, αφού δε με αφήνεις σε ησυχία;”
- Αντίδοτο: ανάληψη ευθύνης, προθυμία για ενεργητική ακρόαση.
Η Απόσυρση
Συμβαίνει, όταν ένας από τους δύο συντρόφους “κατεβάζει ρολά”, δηλ. αποσύρεται σιωπηλά ή αρνείται να απαντήσει. Η συμπεριφορά αυτή εμφανίζεται συχνά μετά από έντονο στρες.
- Αντίδοτο: διάλειμμα και χρόνος για ηρεμία και επαναφορά.
Στο psy4you.gr δουλεύουμε στο πλαίσιο της συμβουλευτικής σχέσης με πρακτικές ασκήσεις πάνω στο μοντέλο του Gottman, όταν το ζευγάρι αδυνατεί να επικοινωνήσει αποτελεσματικά και καταλήγει μονίμως σε συγκρούσεις. Αν ενδιαφέρεσαι για συνεδρία με τον/τη σύντροφο σου, μπορείς να επικοινωνήσεις με την ψυχολόγο – συστημική σύμβουλο σχέσης Κατερίνα Τζιωρίδου στα τηλέφωνα 2310834 652, 698 802 4386 και στο info@psy4you.gr,
Θέστε όρια και χρόνο ηρεμίας στους τσακωμούς
Ακόμη και με τις καλύτερες προθέσεις μπορεί κάποιες συζητήσεις να οδηγήσουν σε διαφωνία, αντιπαράθεση, καβγά. Είναι σημαντικό το ζευγάρι να θεσπίσει κάποιους βασικούς κανόνες για αυτές τις περιπτώσεις. Για παράδειγμα, συμφωνήστε για ένα time out, όταν μια συζήτηση κλιμακώνεται σε ένταση και ανεβαίνουν οι τόνοι πέρα από ένα όριο. Αυτό δε σημαίνει ότι αυτό που συζητάτε “μπαίνει κάτω από το χαλί”, αντιθέτως παίρνετε συνειδητά χρόνο για να αποκλιμακωθεί η ένταση και να επιστρέψετε σε έναν αποτελεσματικό διάλογο. Στο διάλειμμα που θα πάρετε κάντε κάτι που θα σας ηρεμήσει και κυρίως μην ανακυκλώνετε νοερά τον θυμό σας ή όποιο άλλο συναίσθημα κυριαρχεί. Οτιδήποτε σας “βγάλει” από την ένταση (ένα τσιγάρο στο μπαλκόνι, μια μικρή βόλτα με το κατοικίδιο, η αγαπημένη μουσική) θα βοηθήσει για να επανέλθετε με περισσότερη ψυχραιμία και “ανοιχτά αυτιά” για να ακούσετε τον/τη σύντροφο σας.
Ένας επιπλέον σημαντικός και πολύ βοηθητικός κανόνας μπορεί να είναι ότι “κανείς δε φεύγει από τη συζήτηση οριστικά”. Υποσχεθείτε μεταξύ σας, ότι θα επανέλθετε με μεγαλύτερη ηρεμία. Αυτή η συμφωνία χτίζει εμπιστοσύνη και ενισχύει την αίσθηση ότι το πρόβλημα ούτε αγνοείται ούτε παραβλέπεται. Εξάλλου η αποφυγή των δύσκολων συζητήσεων δεν αποτελεί λύση, ακόμη κι αν προσωρινά αποφεύγεται η σύγκρουση. Μακροπρόθεσμα μαζεύονται πολλά “φαντάσματα στη υπόγειο” – συσσωρεύονται δηλ. άλυτα θέματα.
Extra tip: Όταν ξέρετε ότι έχετε να συζητήσετε ένα δύσκολο θέμα, επιλέξτε συνειδητά την κατάλληλη στιγμή και σίγουρα όχι όταν υπάρχει κούραση, βιασύνη, υποχρεώσεις που περιμένουν. Φροντίστε να βρίσκεστε και οι δύο σε “καλή στιγμή” έχοντας ηρεμία και θετική διάθεση για διάλογο. Ένα ουδέτερο έδαφος βοηθάει επίσης. Επιλέξτε ένα μέρος εκτός σπιτιού ή γραφείου εργασίας που αρέσει και στους δύο. Η επίλυση συγκρούσεων απαιτεί βοηθητικές περιφερειακές συνθήκες.
Συνεργασία vs ανταγωνισμός – είστε στην ίδια ομάδα
Η κρίση στο γάμο οδηγεί πολλές φορές τους συντρόφους να συμπεριφέρονται ανταγωνιστικά μπαίνοντας σε μια νοοτροπία “νικητή-ηττημένου” – κάτι σαν ποιος/α θα επικρατήσει στη διαφωνία, ποιος/α έχει δίκιο. Ξεχνούν, ότι είναι σύμμαχοι ή τουλάχιστον ότι έτσι ξεκίνησαν και αυτό χρειάζεται να ξαναβρούν. Σε μια συντροφική σχέση είτε κερδίζουν και οι δύο είτε χάνουν και οι δύο. Δεν έχει κανένα νόημα να νικήσει κάποια πλευρά, αφού στην ουσία χαμένη βγαίνει η σχέση. Σημασία έχει, πώς θα καταφέρουν οι σύντροφοι να μετακινηθούν από τον ανταγωνισμό στη συνεργασία. Τι σημαίνει αυτό; να αντιμετωπίσουν τα θέματά τους από κοινού, να είναι μαζί απέναντι στο πρόβλημα και όχι μεταξύ τους απέναντι. Πρακτικά αυτό πετυχαίνεται για παράδειγμα με την αναζήτηση συμβιβασμών. Ο συμβιβασμός δεν είναι ήττα, είναι ωριμότητα και αγάπη. Με αυτόν τον τρόπο επικεντρώνεται η προσοχή στη σχέση και όχι στον ανταγωνισμό της διένεξης.
Άλλη μια σημαντική παράμετρος για να μπορούν να γίνονται συμβιβασμοί είναι η αλληλοεκτίμηση και ο αλληλοσεβασμός. Ποια είναι τα θετικά που φέρνει κάθε σύντροφος στη σχέση και πώς αυτά αλληλοεκτιμώνται; Το ζευγάρι μπορεί να εξασκηθεί στο να εστιάζει σε εκείνες τις ποιότητες του/της συντρόφου που οδηγούν σε αρμονική συνύπαρξη (π.χ. “σκέφτεται τι μπορούμε να κάνουμε μαζί”, “μου δείχνει ότι νοιάζεται με το να με ρωτάει μέσα στη μέρα πώς είμαι”).
Αφιερώστε ποιοτικό χρόνο για ουσιαστική επικοινωνία
Η καθημερινότητα πολλές φορές συνθλίβει την επικοινωνία του ζευγαριού. Δουλειά, παιδιά, υποχρεώσεις – στο τέλος της ημέρας η κούραση μπορεί να μην αφήνει απόθεμα για συζήτηση. Αυτό όμως μακροπρόθεσμα οδηγεί σε συναισθηματική απομάκρυνση. Είναι πολύ σημαντικό να βρίσκουν οι σύντροφοι χρόνο για να επικοινωνούν ως ζευγάρι για το πώς ήταν η μέρα τους, πώς νιώθουν, τι τους απασχολεί. Μπορεί να είναι 20 λεπτά το βράδυ, αφού κοιμηθούν τα παιδιά ή ένα σταθερό “ραντεβού” κάθε Σάββατο για μια μικρή κοινή δραστηριότητα. Όταν αφιερώνεται χρόνος, τότε πολλά μικροπροβλήματα λύνονται πριν προλάβουν να γιγαντωθούν.
Ο ποιοτικός χρόνος ενισχύει τον συντροφικό δεσμό, καθώς μέσα σε αυτό το χρόνο θυμούνται και οι δύο γιατί είναι μαζί, εκφράζουν την εκτίμηση και την αγάπη που νιώθουν. Ένας ζεστός διάλογος λειτουργεί ως πρόληψη και η επικοινωνία γίνεται μια καλή συνήθεια που “απορροφά” τους κραδασμούς των διαφωνιών.
Αναγνωρίστε το μοτίβο και σπάστε τη συνήθεια
Πολύ συχνά βλέπουμε στα ζευγάρια μια δυσλειτουργική ρουτίνα, όπου οι σύντροφοι είναι εθισμένοι στον καβγά χωρίς να το συνειδητοποιούν, καθώς έτσι έχουν μάθει να επικοινωνούν. Μόλις πάει να ηρεμήσει μια κατάσταση, ένας από τους δύο (σχεδόν αυτόματα) πυροδοτεί νέο επεισόδιο. Αυτή η ένταση μοιάζει “φυσιολογική”. Αν αναγνωρίζεις ένα τέτοιο μοτίβο και στο δικό σου γάμο, σκέψου τώρα πώς μπορεί αυτό να αλλάξει. Ξεκίνα μια ειλικρινή συζήτηση βάζοντας τον προβληματισμό “Έχουμε κολλήσει σε έναν φαύλο κύκλο διαφωνιών. Θέλουμε να τον σπάσουμε;”. Η επίγνωση του προβλήματος και η πρόθεση και των δύο να αλλάξετε συνειδητά μια συνήθεια που το ενισχύει είναι δύναμη!
Η αυτοπαρατήρηση θα βοηθήσει πολύ σε αυτή τη διαδικασία της συνειδητοποίησης. Κρατήστε ένα “ημερολόγιο συγκρούσεων”, στο οποίο θα καταγράφετε πότε μαλώσατε, για ποιο λόγο και πώς κατέληξε ο καβγάς. Έτσι σιγά σιγά θα επέλθει μια συνειδητότητα ως προς την παγιωμένη συμπεριφορά που ενεργοποιείται στις συγκρούσεις σας. Το επόμενο βήμα είναι να αντιδράσετε με έναν νέο τρόπο στην επόμενη σύγκρουση, π.χ. αντί να φωνάξετε, να πείτε “οκ, ας το σκεφτώ και το συζητάμε σε λίγο”. Μπορεί να φανεί παράξενο και “στημένο” στην αρχή, αλλά με τον καιρό το νέο μοντέλο επικοινωνίας θα αντικαταστήσει το παλιό, καθώς θα διαπιστώνετε μια άλλη εξέλιξη της αλληλεπίδρασης σας που δεν θα οδηγεί σε σύγκρουση. Το σημαντικό είναι να σπάσει η αλυσίδα της επανάληψης που έχει πάντα την ίδια εξέλιξη.
Αναζητήστε επαγγελματική βοήθεια – η συμβουλευτική γάμου
Η συζυγική θεραπεία είναι μια μορφή ψυχοθεραπείας της σχέσης, η οποία εστιάζει στη βελτίωση της σύνδεσης μεταξύ δύο ατόμων που βρίσκονται σε συντροφική σχέση. Η θεραπεία ζεύγους μπορεί να περιλαμβάνει σχέσεις συζυγικές (γάμου), συντροφικές (συμβίωση) ή σχέσεις οποιουδήποτε άλλου φάσματος (ετεροφυλόφιλες, ομοφυλόφιλες, ανοιχτές ή αποκλειστικές σχέσεις).
Το πλαίσιο μιας θεραπείας σχέσης προσφέρει ένα ασφαλές και ουδέτερο περιβάλλον, όπου το ζευγάρι μπορεί να εξερευνήσει τις δυναμικές της σχέσης του με την υποστήριξη του/της συμβούλου σχέσης. Στο psy4you.gr η ψυχολόγος Κατερίνα Τζιωρίδου είναι εκπαιδευμένη και πιστοιποιημένη συστημική ψυχοθεραπεύτρια ζευγαριών. Μπορεί άμεσα να ακούσει τα αιτήματα του ζευγαριού και να παρέμβει προτείνοντας τρόπους εξόδου από την κρίση. Μπορείς να επικοινωνήσεις μαζί της στα τηλέφωνα 2310 834 652 και 698 802 4386.
Οι στόχοι της θεραπείας ζεύγους είναι εξατομικευμένοι και ορίζονται στην αρχή της διαδικασίας μαζί με το ζευγάρι. Κάποιοι από αυτούς μπορεί να είναι η βελτίωση της επικοινωνίας, η επίλυση των συγκρούσεων, η ενίσχυση της συναισθηματικής σύνδεσης, η αντιμετώπιση κρίσεων, η ανάπτυξη εμπιστοσύνης και οικειότητας. Τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα μια σχέσης που νοσεί είναι συνεχείς τσακωμοί, συχνές συγκρούσεις, οικογενειακοί καβγάδες, προβλήματα επικοινωνίας, έλλειψη επικοινωνίας, επικοινωνιακό χάσμα, κρίση στον γάμο, συναισθηματική απομάκρυνση, θυμός στη σχέση, συζυγικές διαφωνίες, ζήλια στο ζευγάρι. Διαβάστε περισσότερα στα άρθρα “Θεραπεία Ζεύγους και Ψυχολόγος” και “Αποτελέσματα της Θεραπείας Ζεύγους”.
Από τους καβγάδες στην αλληλοκατανόηση
Ένας γάμος σε κρίση μπορεί με την κατάλληλη βοήθεια να ξεπεράσει την κρίση. Για να περάσει ένα ζευγάρι από τους συνεχείς τσακωμούς στην αλληλοκατανόηση, χρειάζεται πρώτα να αναγνωρίσει ότι πίσω από κάθε σύγκρουση υπάρχει μια ανεκπλήρωτη ανάγκη ή ένα καταπιεσμένο συναίσθημα. Η καλλιέργεια της ενσυναίσθησης είναι κομβική: να μπορούν και οι δύο σύντροφοι να ακούνε ενεργά, χωρίς διακοπές ή επίκριση και να προσπαθούν να μπουν στη θέση του άλλου.
Σημαντικό επίσης είναι να αντικατασταθούν τα μοτίβα επικοινωνίας που βασίζονται στην επίθεση, την άμυνα ή την αποστασιοποίηση με πρακτικές, όπως η χρήση του α΄ προσώπου (“εγώ-προτάσεις”) και η αναγνώριση της προσωπικής ευθύνης στα προβλήματα της σχέσης. Η επίλυση επιτυγχάνεται με την συνεργασία, την ψύχραιμη διαχείρηση της έντασης, την αναγνώριση και επιβράβευση των θετικών στιγμών. Έτσι δημιουργείται εμπιστοσύνη στο ζευγάρι και μπορεί σταδιακά να χτίσει έναν ασφαλή χώρο που θα χαρακτηρίζεται από αμοιβαία κατανόηση, σεβασμό και συναισθηματική σύνδεση.
Συχνές ερωτήσεις
Είναι φυσιολογικό να τσακώνονται τα ζευγάρια συνέχεια;
Είναι φυσιολογικό τα ζευγάρια να διαφωνούν κατά καιρούς, όμως οι συνεχείς τσακωμοί δεν θεωρούνται υγιής μορφή επικοινωνίας. Όταν οι συγκρούσεις είναι συχνές, έντονες ή δεν οδηγούν ποτέ σε λύσεις, μπορεί να υποδεικνύουν βαθύτερα προβλήματα, όπως έλλειψη συναισθηματικής σύνδεσης, δυσκολία στην έκφραση αναγκών ή παγιωμένα μοτίβα αλληλεπίδρασης. Η σύγκρουση από μόνη της δεν είναι κακή – μπορεί να φέρει εξέλιξη – αλλά το πώς διαχειρίζεται το ζευγάρι τη σύγκρουση είναι το κρίσιμο σημείο. Αν οι τσακωμοί γίνονται το κυρίαρχο μέσο επικοινωνίας, ίσως χρειάζεται υποστήριξη από ειδικό.
Πώς μπορώ να σταματήσω έναν καβγά που κλιμακώνεται;
Όταν ένας καβγάς αρχίζει να κλιμακώνεται, το πιο βοηθητικό είναι να αναγνωριστεί έγκαιρα η ένταση και να διακοπεί η σύγκρουση πριν ξεφύγει. Ένα από τα δύο μέλη μπορεί να πει ήρεμα: «Ας κάνουμε ένα μικρό διάλειμμα και να το συζητήσουμε αργότερα, όταν θα είμαστε πιο ήρεμοι». Είναι σημαντικό να αποφεύγονται οι προσβολές, η ειρωνεία και η επιμονή στο να “κερδίσει” κάποιος. Η διαχείριση θυμού είναι πολύ σημαντική σε τέτοιες στιγμές. Η συνειδητή σιωπή, η φυσική απόσταση για λίγο μπορούν να βοηθήσουν στη ρύθμιση της έντασης. Η επιστροφή στη συζήτηση με ενσυναίσθηση και ήρεμο τόνο κάνει τη διαφορά.
Τσακωνόμαστε πάντα για τα ίδια πράγματα. Μπορεί να αλλάξει αυτό;
Ναι, μπορεί να αλλάξει, ωστόσο απαιτείται επίγνωση και κοινή προσπάθεια. Το γεγονός ότι τσακώνεστε επανειλημμένα για τα ίδια θέματα μπορεί να υποδηλώνει: α) ότι δεν έχουν επιλυθεί ουσιαστικά, β) ότι υποβόσκουν βαθύτερες, άλυτες ανάγκες, και γ) ότι επαναλαμβάνονται δυσλειτουργικά μοτίβα στην επικοινωνία σας. Η εύκολη λύση είναι να τα “κουκουλώνετε” προσωρινά για να αποφύγετε να πάρετε δύσκολες αποφάσεις με αποτέλεσμα να ξεσπούν ξανά και ξανά. Η αλλαγή ξεκινά όταν και οι δύο αναγνωρίσετε, τι πραγματικά κρύβεται πίσω από τη σύγκρουση και να δεσμευτείτε να ακούτε ο/η ένας/μία τον/την άλλο/η. Αναζητήστε τη συμβουλευτική ζεύγους που θα σας στηρίξει και θα εντοπίσει τα προβληματικά μοτίβα επικοινωνίας, αλλά και τις άλυτες ανάγκες κάτω από την κρίση στη σχέση.
Πότε πρέπει ένα ζευγάρι να αναζητήσει συμβουλευτική σχέσης;
Ένα ζευγάρι είναι καλό να ζητήσει τη βοήθεια της συμβούλου γάμου/σχέσης, όταν παρατηρεί ότι επαναλαμβάνονται συγκρούσεις χωρίς επίλυση, όταν η επικοινωνία γίνεται τοξική, όταν νιώθει απουσία συναισθηματικής σύνδεσης, όταν υπάρχει οποιαδήποτε μορφή βίας (ψυχολογική, λεκτική, σωματική). Άλλα σημάδια είναι η μειωμένη εμπιστοσύνη, η αποφυγή συζητήσεων, η έντονη κριτική, η παθολογική ζήλια. Συχνά, τα ζευγάρια καθυστερούν να ζητήσουν βοήθεια, όμως όσο πιο νωρίς γίνει, τόσο πιο αποτελεσματική θα είναι η παρέμβαση στην κρίση. Επίσης πολλές φορές υπάρχει στο ζευγάρι η πεποίθηση ότι πρέπει “απλά” να εστιάσουν στη βελτίωση επικοινωνίας. Τις περισσότερες φορές όμως η έλλειψη επικοινωνίας είναι το σύμπτωμα και όχι το πρόβλημα.
Η συμβουλευτική σχέσης δεν απευθύνεται μόνο σε ζευγάρια σε κρίση, αλλά και σε εκείνα που θέλουν να ενδυναμώσουν τη σχέση τους, να βελτιώσουν την επικοινωνία ή να διαχειριστούν ομαλά μεταβάσεις όπως π.χ. ο γάμος, η γονεϊκότητα, η αυτονόμηση των ενήλικων παιδιών, ανεργία/συνταξιοδότηση.
διάβασε επίσης
